anita@inconnecto.nl 06 38 508 716

Let’s talk about SEKS – deel 1

Goede seks bepaalt 10 % van de relatie.

Onvrede op seksueel gebied is in 90 % van de gevallen een aanduiding dat er in de hele partnerrelatie dingen niet goed zitten (Schnarch, 2003).

57,2 % van de mannen en 59,2 % van de vrouwen is ontevreden over hun seksleven (onderzoek Rutgers-Nisso, 2011).

En daar word ik stil van…..
Meer dan de helft van de Nederlanders is ontevreden over hun seksuele relatie en dat duidt in 90 % van de gevallen op problemen of onbalans in de relatie!

Tijd om hier aandacht te besteden.

Ik deel graag met jou wat ik afgelopen weekend heb geleerd in het partnerweekend van Dick zijn opleiding, wat ik zelf in mijn leven heb geleerd (door opleiding of eigen ervaring) en wat wij in de praktijk tegen komen. Zodat ook jij kan groeien in je relatie en in het seksuele deel daarvan.

Omdat het best veel is, wil ik dit verdelen in een aantal blogs.
Steeds vaker merken we het belang van het ‘weten’ op. In hun hoofd doen mensen vaak allerlei aannames over hun partner met betrekking tot henzelf en of ze wel liefwaardig zijn, die niet kloppen met de realiteit. Daarom begin ik vandaag met een paar FEITEN.

Seksualiteit wordt bij mannen en vrouwen door verschillende hormonen aangestuurd.
Bij mannen is dat testosteron. Testosteron is een ‘instant’hormoon – het wordt ook aangemaakt in stress situaties, hoe meer testosteron, hoe beter de man met stress kan omgaan.
Het is een hormoon wat staat voor mannelijkheid, het kan ook zorgen voor dominant gedrag waarbij soms agressie speelt (vooral bij mannen onder elkaar). Voldoende testosteron zorgt voor een goede erectie en voldoende sperma.

Vrouwen beleven seksualiteit op basis van oxytocine. Oxytocine wordt ook wel het knuffelhormoon genoemd en dat is precies wanneer het vrijkomt – door bijvoorbeeld aanraking, knuffelen en aankijken. Het levert een gevoel van verbondenheid en vertrouwen op en ook dit hormoon vermindert stress.
Oxytocine is een hormoon wat langzaam aangemaakt wordt en wat niet acuut beschikbaar is.

Dat betekent dus concreet dat veel vrouwen een ‘opwarmtijd’ nodig hebben om te kunnen genieten van seks, terwijl mannen acuut zin kunnen krijgen en snel tot een orgasme kunnen komen. Voor veel vrouwen is voorbereiding belangrijk, alles moet in balans zijn. De opwarmtijd is nodig, want dan komt de vrouw tot rust en kan ze alles loslaten.

Het maakt ook meteen duidelijk dat het meestal de man is die initiatief neemt. Een vrouw is vaak te laat om initiatief te nemen, omdat de man dan al ‘aan’ staat, de testosteron is al aangemaakt.

Het zorgt ook voor het verschil bij ruzie: mannen hebben seks (lees aanmaak van testosteron) nodig om hun stressniveau, veroorzaakt door de ruzie, te laten dalen. Vrouwen hebben juist eerst oxytocine nodig (veiligheid, praten, aanraken, verbondenheid) om het stressniveau, veroorzaakt door de ruzie, te laten dalen zodat ze klaar zijn om seks te beleven.
Je kan stellen: een vrouw heeft eerst vrede nodig om seks te kunnen hebben, terwijl mannen juist seks nodig hebben om vrede te ervaren.

Het is niet zo dat vrouwen geen testosteron hebben en mannen geen oxytocine, alleen werkt het bij hen anders. Na een orgasme komt er bij de man een enorme golf oxytocine vrij die de testosteron dempt. Dat is ook nodig, omdat hij anders in een voortdurende staat van opwinding blijft (beetje vermoeiend lijkt mij 😉  ). Deze golf oxytocine zorgt voor ontspanning en veel mannen vallen daardoor in slaap.

Het in slaap vallen na een orgasme is dus niet omdat hij geen belangstelling meer heeft voor zijn vrouw of dat het hem ‘alleen om de seks gaat’ (wat wij geregeld van vrouwen horen in de praktijk), maar het wordt veroorzaakt door de hormonen in zijn lijf.

In onze huidige maatschappij worden jongens nog steeds veelal opgevoed met de overtuiging dat ze niet zwak mogen zijn en niet mogen huilen (Brené Brown, 2013).
Dat zorgt er vaak voor dat mannen zich niet bewust zijn van het feit dat ze behoefte hebben aan intimiteit. Of als ze zich dat wel realiseren, dat ze het als niet-mannelijk ervaren om hun vrouw te vertellen dat ze behoefte hebben aan veiligheid/versmelting/intimiteit.
Wat ze voelen en/of laten zien is hun verlangen naar seks.
Dat zorgt bij veel vrouwen voor het gevoel dat ze alleen maar lustobject zijn, terwijl de onderliggende reden dus een kwetsbaar verlangen is naar geborgenheid.

Toen ik deze feiten hoorde het afgelopen weekend realiseerde ik mij, hoeveel pijn ik mijzelf had kunnen besparen als ik dit eerder had geweten. En ook hoeveel pijn ik vaak hoor van vrouwelijke cliënten die zich gebruikt voelen of afgewezen.
En van mannelijke cliënten die moeizaam vertellen van hun worsteling om hun vrouw niet te beschadigen, maar die niets van snappen van haar overgevoeligheid op het gebied van seks.

Ik hoor en zie zoveel pijn, verdriet, zoeken en onmacht juist op dit gebied!
Gedachtepatronen die ik bij vrouwen veel zie, zijn o.a.: hij ziet mij alleen als lustobject – het gaat hem alleen om de seks – ik ben niet mooi en aantrekkelijk (hij valt zomaar in slaap) – ik ben niet liefwaardig.
En bij mannen: ik doe het toch nooit goed – ze vindt mij niet aantrekkelijk (daarom neemt zij nooit initiatief) – ik ben niet goed genoeg – zij is lastig en een zeurpiet.

Ik hoop dat deze bijdrage jou meer zicht geeft op wat er speelt in jullie relatie. Dat het vaak niet gaat over ONWIL, maar over FYSIEKE OORZAKEN.

Als je wilt mag je hieronder reageren. Ook als je nog vragen hebt of als je iets wilt delen van je eigen zoektocht. 
Natuurlijk mag je ook contact met ons opnemen als je verder wilt praten.

4 Reacties

  1. Margit

    Het hebben van wederzijds begrip hiervoor helpt enorm om de deur naar elkaar open te zetten. Dankjewel voor het delen hiervan. Wist al e.e.a. en het is bij ons gelukkig zeer goed bespreekbaar! Maar nog meer blogs….ik zie er al naar uit!

    Reageren
    1. anita (Auteur bericht)

      Hoi Margit, wat fijn dat je zo snel en eerlijk reageert!
      En je hebt helemaal gelijk, wederzijds begrip is broodnodig. Daar kan je niet zonder! En dat ga ik zeker nog uitwerken in een volgend blog.
      hartelijke groet, Anita

      Reageren
  2. Marcel

    Hoi Anita,
    Leuk om te lezen.
    Vanuit het geven van de Marriage Course is dit onderwerp mij goed bekend, aangezien hier ook een avond aan is gewijd. Waar ik heel nieuwsgierig naar ben is een reflectie op het spanningsveld tussen dit onderwerp; sexualiteit (het op elkaar gericht zijn) in de breedste zin van het woord en de titel van Inconnecto; Je eigen grenzen stellen, uitroepteken. stellen van grenzen. Misschien dat je daar ook een blog over wil schrijven? 🙂 . Het gaat me niet om de uitersten, want daar zal iedereen het over eens zijn, maar juist om het grijze gebied. Om een praktisch vraag als voorbeeld te stellen; Moet je gerichtheid op de ander, het geven van sex(ualiteit) altijd daar beginnen waar jouw grens is? of mag je partner (tot op een bepaalde hoogte) die grenzen verkennen en misschien zelfs een tikkeltje eroverheen gaan? En hoe zouden stellen ermee om kunnen gaan als ze hier mee worstelen, als de een vaak meer wil dan de ander?
    Ik hoop dat je het een leuk idee vind om hier mee aan de slag te gaan, maar als het niet past in deze serie snap ik het ook. Ik weet dat deze materie lastig is om goed te beschrijven en recht te doen aan een ieder omdat elke situatie en persoon verschilt.
    Ben benieuwd :), groetjes Marcel

    Reageren
    1. anita (Auteur bericht)

      Hallo Marcel, dank je wel voor je uitgebreide vraag en reactie. Ik vind het een mooie vraag en ik ga zeker mijn best doen om hier mee aan de slag te gaan!
      Dat kan nog wel even duren, omdat ik nog wat andere dingen ook belangrijk vind om te benoemen.
      Maar het is een mooie en uitdagende vraag!
      Hartelijke groet, Anita

      Reageren

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.